काठमाडौं : राष्ट्रिय प्रजातन्त्र पार्टी (राप्रपा) ले आफ्ना नेताहरूको रिहाइको माग राख्दै बिजुलीबजार-तीनकुने क्षेत्रमा आयोजना गरेको विरोध प्रदर्शन शान्तिपूर्ण तर कमजोर देखियो। चैत १५ मा तीनकुनेको हिंसात्मक आन्दोलनको छायाँ र स्थानीय व्यापारीहरूमा लुटपाटको त्रासले प्रदर्शनको माहोल प्रभावित बन्यो।
पूर्वराजा ज्ञानेन्द्र शाहको ‘ढुंगा होइन, फूल दिनु’ भन्ने सन्देशको प्रभावले हो वा राप्रपाको रणनीतिका कारण, प्रदर्शनकारीहरू संयमित देखिए। निषेधित क्षेत्र तोड्ने उद्घोषका बाबजुद दुई-तीन सय प्रदर्शनकारीले तीनकुने-बिजुलीबजार क्षेत्रको आवागमन छोटो समय अवरुद्ध गरे। नयाँबानेश्वरतिरको फलामे ब्यारिकेट नजिक पुगे पनि प्रहरीको माइकिङपछि उनीहरू नाराबाजी गर्दै फर्किए।
राप्रपाका शीर्ष नेताहरूले चलाखीपूर्ण रणनीति अपनाए। पार्टी अध्यक्ष राजेन्द्र लिङ्देनसहितका नेताहरू सिंहदरबारस्थित संसदीय दलको कार्यालयमा बसेर नारा लेखिएका कागज गोजीमा बोकेर प्रदर्शनस्थलतर्फ ‘जाने’ नाटक गरे। प्रहरीले ती कागज फ्याँकेर नेताहरूलाई नियन्त्रणमा लियो। साँझ सातै जना रिहा भए। यसले राप्रपाको विरोधलाई प्रतीकात्मक बनायो, तर सहभागीको सङ्ख्या र प्रभाव भने कमजोर रह्यो। बिजुलीबजारमा प्रदर्शनकारी भन्दा पत्रकार र युट्युबर बढी देखिन्थे।
आन्दोलनमा प्रौढ अनुहारको उपस्थिति न्यून थियो। तीनकुनेको तुलनामा बिजुलीबजारको प्रदर्शनमा उत्साह कम देखियो। स्थानीय पसल, रेस्टुरेन्ट र व्यापारिक केन्द्रहरू पूर्ण रूपमा बन्द थिए। तोडफोड र लुटपाटको डरले व्यवसायीहरू त्रसित देखिए, जसले राजावादी आन्दोलनप्रति नकारात्मक धारणा झल्कायो। यसअघि बल्खुको शान्तिपूर्ण प्रदर्शनमा पनि यस्तै दृश्य देखिएको थियो।
गृह मन्त्रालयले शनिबार डिजिटल हस्ताक्षरमार्फत निषेधित क्षेत्र तोड्ने कार्य नगर्न चेतावनी जारी गरेको थियो। प्रहरीले तीनकुनेको विगतबाट पाठ सिकेर बिजुलीबजारमा कडा सुरक्षा व्यवस्था गरेको देखियो। सिंहदरबार वरपरको सडक सुनसान बनाइयो, पैदलयात्रीमाथि समेत निगरानी राखियो। प्रदर्शनकारीहरूमा गोली चल्ने त्रास र सुरक्षाकर्मीको कडा उपस्थितिले सहभागिता घटाएको हुन सक्छ।
राप्रपाको प्रदर्शनले हिंसात्मक गतिविधिको सम्भावनालाई कम गरे पनि राजनीतिक सन्देश प्रभावकारी बनाउन चुकेको देखियो। संयमित तर कमजोर यो आन्दोलनले राप्रपाको संगठनात्मक शक्ति र जनआकर्षणमाथि प्रश्न उठाएको छ।
